De voetbalclub Nederhorst is in 1967 ontstaan uit een fusie van de Algemene Voetbalvereniging Avance (opgericht in 1931) en het Rooms-Katholieke V.B.O. (opgericht in 1933). Dit is terug te zien in de kleuren van het tenue. Avance speelde in rood-wit en V.B.O. in geel-wit. We kunnen ermee voor de dag komen.

Sinds 1962, na de ingebruikname van het hoofdterrein aan de Vreelandseweg, voetbalden beide verenigingen om en om in dit stadion. Omdat bij V.B.O. de kosten van het veld aan de Reeweg de pan uitvlogen (ieder jaar hogere pacht plus in de winter nagenoeg onbespeelbaar vanwege de lage ligging), staken een paar vooruitziende geesten de koppen bij elkaar. De heren Hiemstra en Van Kooten bereikten met de nodige problemen het door hen gestelde doel. Een omni-sport vereniging, Sportclub Nederhorst, met een voetbal-, handbal-, tafeltennis- en volleybal afdeling en wat later kwam er nog een tennisafdeling bij.

Een aantal jaren leidden de afdelingen gezamenlijk een bloeiend bestaan. Tot de kosten voor de ene afdeling veel meer stegen dan voor de andere. Na bijna 30 jaar gingen de afdelingen weer uit elkaar. In 1996 kwam er een doorstart voor de afdeling voetbal onder de naam Voetbal Vereniging Nederhorst. Het hoogste behaalde resultaat tot nu toe: voorheen de Hoofdklasse afd. Utrecht. Na opheffing van de oude indelingen bereikte de club de vierde klasse. Tot ieders verdriet degradeerde Nederhorst in twee jaar tijd naar de zesde klasse. Te weten in de seizoenen 2003/2004 en 2004/2005. In het jaar van het 40-jarig bestaan (2007) promoveerde Nederhorst administratief naar de Vijfde klasse. Trainer Rien Nederlof zorgde in mei 2008 voor een complete extase in het dorp aan de Vecht. Hij maakte, wel met medewerking van het team, zijn belofte waar. Bij de laatste competitiewedstrijd trof Nederhorst koploper Voorwaarts uit Utrecht als tegenstander. Rood-geel-en wit veegde het veld met ze aan. Met maar liefst 6 tegen 2 gingen ze de bietenbrug op. Gevolg: gelijk aantal punten. De beslissingswedstrijd op 1 mei in Soest was van een heel ander kaliber. De zenuwen gierden elftal en publiek door de keel. De 1-0 voorsprong ging verloren. Een strafschop bepaalde de eindstand op 1-1. Onbegrijpelijk dat toen het veel betere doelsaldo van Nederhorst niet de doorslag gaf. Nee, er moest verlengd worden. 311 Bergers stonden nog 2x een kwartier doodsangsten uit. Niemand zal vergeten dat bij het laatste fluitsignaal een op hetzelfde moment losbarstend noodweer meteen het gejuich overstemde. Een hevige onweersbui, gepaard gaand met tropische regenval, doorweekte op slag spelers en toegestroomde supporters. Het deerde niemand: ongekende euforie brak los.

De terugkeer in de Vierde klasse gaf vooral in het begin problemen. Het was voor het publiek lang wachten op het eerste punt. Later nog meer gelijke spelen en uiteindelijk twee zwaar bevochten overwinningen. Onder de bezielende leiding van Wim van Kippersluis en Frank Heusen konden alle komende wedstrijden weleens gewonnen of gelijkgespeeld worden. Verliezen is er na deze strenge winter hopelijk niet meer bij. Het huidige spelersmateriaal en het toekomstpotentieel vanuit de jeugd moet er voor kunnen zorgen dat Nederhorst voorlopig weer een stabiele vierdeklasser wordt, zoals in het verleden het geval was. Daarna zien we wel verder.

Historische foto's

Err :